WESELE,WESELE
Stanisław Wyspiański "WESELE"
Premiera 30 września 2000 roku
Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu ( Bierkowice)
Poemat Narodowy, jakim jest niewątpliwie "WESELE" Stanisława Wyspiańskiego, mówi o pragnieniach naszych ojców z przed stu lat, ale możemy dostrzec w nim także tęsknoty i niepewności nas współczesnych.
Walka o Polskość to nie tylko walka wręcz, to także walka o "Polskiego Ducha", o "Polską Tradycję", o znalezienie swojego miejsca we wspólnej Europie.
Ponadto jest utworem mówiącym o odpowiedzialności, ogromnej odpowiedzialności osób, którym został dany "Dar" przewodzenia ludziom.
Taki "Dar" w nieodpowiednich rękach, może doprowadzić do utraty najcenniejszych naszych wartości, naszych tęsknot i marzeń.
Andrzej Czernik
Opracowanie tekstu i reżyseria:Andrzej Czernik
Scenografia:Bolesław Polnar
Kompozycja świateł:Grzegorz Cwalina
Muzyka:Grzegorz Guzik
Aranżacja muzyki ludowej:Aleksander Kościów
OSOBY:
GOSPODARZ - Jacek Dzisiewicz
GOSPODYNI - Ewa Wyszomirska
PAN MŁODY - Mirosław Bednarek
PANNA MŁODA - Arleta Los-Pławszewska
JASIEK - Norbert Kaczorowski
KASPER - Maciej Namysło
POETA - Wiesław Cichy
POLITYK - Bartosz Zaczykiewicz
NOS - Dariusz Skowroński
KSIĄDZ - Zdzisław Łęcki
MARYNA - Grażyna Misiorowska
RADCZYNI - Zofia Bielewicz
CZEPIEC - Waldemar Kotas
ŻYD - Grzegorz Minkiewicz
RACHEL - Elżbieta Piwek
KASIA - Beata Wnęk-Malec
HANECZKA - Małgorzata Szczerbowska
ZOSIA - Paulina Jóźwicka
OSOBY DRAMATU:
CHOCHOŁ, STAŃCZYK, HETMAN, RYCERZ CZARNY, WERNYHORA: Michał Świtała
MUZYKANCI:
Anna Hryniów-Kościów, Tadeusz Berlik, Eugeniusz Mirek, Lidia Kamecka
Asystent reżysera - Justyna Bartman
Operator światła - Daniel Jaskuła
Akustyk - Krystian Kocot
Fragment recenzji:
Akcja "Wesela" rozgrywa się w wiejskiej chacie. Wychodzą z niej weselni goście tańcząc, śpiewając, rozmawiając. Naprzeciw amfiteatralnie rozmieszczona publiczność pozornie ogranicza przestrzeń. Pozornie, bo zza jej pleców, z głębi ogrodu pojawia się Rachela. Przestrzeń rozszerza się, gdy spoza chaty wychodzi Żyd, a Ksiądz opuszcza podwórko w bryczce zaprzężonej w konia. Za chwilę przestrzeń realna poszerza się o przestrzeń symboliczną.
Zespół teatralny: inscenizator, scenograf, muzycy oraz aktorzy doskonale zakomponowali całość sceniczną. Reżyser rozpisał przedstawienie na nuty o odmiennej stylistyce, tworząc jednolitą całość mieniącą się różnymi znaczeniami.
Gospodarz (Jacek Dzisiewicz) stworzył postać dawnego Polaka, pełnego dumy i godności. Gospodyni (Ewa Wyszomirska) użyczyła roli kolorytu rodzajowego i ciepła matczynego. Pan Młody - Mirosław Bednarek - zagrał postać młodego człowieka lekko naiwnego i pełnego entuzjazmu. Panna Młoda - Arleta Los-Płaszewska - w swojej roli połączyła prostotę z wdziękiem. Pełnego kompleksów polityka, niepewnego swoich racji, brak poglądów ukrywającego pod płaszczykiem cynizmu, zagrał Bartosz Zaczykiewicz. Nos - trudna rola Dariusza Skowrońskiego - bo jak pokazać pijanego inteligenta na scenie, aby nie popaść w naturalizm lub teatralny banał? Z pijackiego bełkotu przemawiała rozpacz i poczucie jeszcze jednej przegranej szansy.
Alfred Wolny
Gazeta w Opolu
02.10.2000
